Seam Reap

กลุ่มปราสาทนครธม

วันรุ่งเช้านั่งรอคุณโต๊ะมารับ พอได้เวลาเขาก็มาพร้อมกับเพื่อน บอกว่าตัวเองรถเสียให้เลยอีกคนมาแทนชื่อ สมอาจ คนนี้พูดภาษาไทยได้เหมือนกัน แต่ดูจะไม่คล่องเท่า

ส่วนตัวคิดว่ารถคงจะไม่เสียหรอก แต่อยากให้เพื่อนได้ลูกค้าบ้างมากกว่า ซึ่งก็แล้วแต่คนมอง ผมรับได้ และดีที่มีเพื่อนแบบนี้นะ ช่วย ๆ กันไป

คุณสมอาจคนรถพามาที่ร้านลี่ลี่ในตอนเช้า ตอนนั้นผมไม่ได้สั่งก๋วยเตี๋ยวเนื่อ แต่สั่งอาหารอย่างอื่นมาแทน รสชาติใช้ได้นะ

สิ่งที่สังเกตเห็นอีกอย่างเมื่อมาร้านนี้คือ น้ำตาล เขาตั้งน้ำตาลให้เป็นขวด ๆ เลยให้ใส่ในอาหาร และเครื่องดื่ม เพราะเครื่องดื่มเขาไม่ใส่น้ำตาลให้

โตนเลสาบ

วันนี้ผมเดินทางไปเสียมเรียบกับทางเรือ ตื่นเช้ามาก เพราะเรือออก 7:30 น. เช็คเอ้าท์ออกโรงแรม เสร็จก็เดินไปซื้อของที่ร้านเดิม เอาไว้กินตอนเดินทาง ตอนนั้นมีตุ๊ก-ตุ๊ก มาเสนอตัวให้ใช้บริการของเขาอีก ตอนนี้ตกลงเพราะว่า ตั้งใจอยู่แล้ว พูดคุยตกลงกันว่าเป็น $3 หรือ 20,000 R พอไปถึงที่ท่าเรือ มันบอกว่า ต่อคน สรุปแล้วโดนฟันไป $6 โทษฐานที่ไม่คุยกันให้ดีก่อนว่า ต่อคน หรือต่อเที่ยว

ก่อนจะขึ้นเรือก็มีมาเสนอบริการรถต่าง ๆ กับโรงแรมอีก กว่าจะผ่านด่านไปได้ลำบากน่าดู

ไปนั่งบนเรือแล้วหิว เลยต้มมาม่ากิน พอดีขอน้ำจากโรงแรมมาด้วย สักพักนึงก็มีฝรั่ง มาขึ้นเรือ เท่าที่ดูก็มีฝรั่ง หรือเป็นคนขแมร์ที่ฝรั่งพามาทั้งนั้น

เก็บตกกัมพูชา และการเดินทางกลับ

ช่วงที่ผมอยู่กัมพูชา มีข่าวเรื่องฝนตกหนักที่ภาคใต้ ตอนแรกก็ไม่คิดว่ามันหนักหนาอะไร เพราะช่วงปลาย ๆ ปี เป็นช่วงฤดูฝนของภาคใต้อยู่แล้ว แต่พอฟังข่าวเห็นข่าวน้ำท่วมบ้าง เริ่มไม่สบายใจ พี่เขาโทรกลับมาที่บ้านที่กระบี่ ได้รู้ว่าแค่ลมแรง แต่ไม่มีปัญหาอื่น (อยู่ข้างทะเลน้ำคงไม่ท่วม แต่ถ้าพายุพัดหายไปนี่อีกเรื่องนึง)

ส่วนผมโทรกลับไปที่บ้านที่สงขลา ปรากฎว่าโทรไม่ติด เปลี่ยนไปโทรหาน้องที่ภูเก็ตก็ไม่ติดอีก ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น พอมาดูข่าวเลยได้รู้ว่าน้ำท่วมหาดใหญ่สูงมาก ชักเครียด แต่ก็คิดในแง่ดีว่า บ้านเรามันไม่เคยท่วม แล้วอีกอย่างถึงท่วมก็มีบ้านน้าให้หลบล่ะ

ผ่านไปอีกวัน โทรไปหาน้องที่ถภูเก็ตอีกรอบ คราวนี้ติด ถึงได้รู้ว่า วันที่หาดใหญ่น้ำท่วมน้องกลับบ้านพอดี พึ่งกลับมาถึงวันที่ผมโทรไปหานี่แหละ น้องบอกว่าตอนกลับลุ้นมาก กลัวจะกลับมาภูเก็ตไม่ได้ ผมพอรู้ว่าที่บ้านไม่เป็นอะไร ก็หมดห่วงถึงจะโทรหาน้องที่สงขลาไม่ได้ก็ตาม (น้ำท่วมหาดใหญ่ การสื่อสารในสงขลาแทบใช้การไม่ได้)

ปราสาทต่าง ๆ ในเมืองเสียมเรียบ

อันนี้เป็นรวมฮิตปราสาทที่เหลือ

ปราสาทเจ้าสายเทวดา

หลังจากดูกลุ่มปราสาทนครธมเสร็จ คนรถก็พาไปที่ปราสาทเจ้าสายเทวดาที่อยู่ไม่ห่างออกไปมากนัก ปราสาทนี้ ไม่มีค่อยมีอะไร คนเลยน้อย เป็นสถานที่ที่สงบดี เลยเห็นฝรั่งมานั่งคุยกัน หรือมานั่งอ่านหนังสือกันอยู่บ้าง

ที่ปราสาท ยายที่ดูแลปราสาทมายื่นธูปให้ผม เพื่อไปไหว้พระข้างใน แต่ผมปฏิเสธไป ก่อนจะหันมาเพื่อถามพี่ที่ไปด้วยว่า จะไหว้พระหรือเปล่า เพราะผมกะจะทำบุญอย่างเดียว แต่พอหันไปอีกทีแกหายไปแล้ว ตกใจเล็กน้อย พอหันดูดี ๆ ถึงได้รู้ว่าแกเดินไปที่กระท่อมข้าง ๆ ปราสาทนี่เอง

นครวัด

ก่อนอื่นต้องขออภัยไว้ก่อนว่า ผมลืม เพราะกว่าจะเขียนก็ทิ้งระยะไว้นานมาก เป็นนิสัยเสียที่ไม่ยอมแก้สักที และไม่ค่อยมีอารมณ์จะเขียนในช่วงก่อนหน้านี้ เลยทิ้งร้างเสียอย่างนั้น ใช้ไม่ได้เลยจริง ๆ

ถ้าไปไหนอีกครั้งจะพยายามเขียนให้เรื่องราวของวันนั้นในตอนค่ำ ๆ กันลืม และกันขี้เกียจท่าจะดี แต่ใจก็กลัวจะเหนื่อยจนขี้เกียจเขียนอีกนั่นแหละ (ดูท่าตัวจะเริ่มขึ้นขน เริ่มมีตะไคร่เกาะแล้วแฮะเรา)

แต่ตอนนี้ขอเล่าเรื่องที่จำได้ละกันนะครับ ไม่อยากจะให้มันจบไปดื้อ ๆ สักเท่าไหร่ เลยไม่ได้เรียงตามวัน และลงรายละเอียดเยอะเท่าที่ควรจะเป็น บล็อกอันนี้ขอเล่าเรื่องนครวัด อีกอันจะเป็นปราสาทอื่น ๆ แล้วก็สรุปเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย กับการเดินทางกลับอีกอัน