ร้านขายของชำกับการผูกขาดระดับท้องถิ่น

แถวนี้เมื่อก่อนเคยเป็นท่าเรือไปเกาะลันตา เศรษฐกิจค่อนข้างคึกคักเพราะจะมีคนจากเกาะลันตามาซื้อของที่นี่อยู่เป็นประจำ ไหนจะชาวเรือที่ทำมาหากินอยู่บริเวณนี้อีก จึงทำให้มีร้านค้าเกิดขึ้นมากมาย

แต่หลังจากที่มีถนนไปยังเกาะลันตา หมู่บ้านแห่งนี้ก็เงียบเหงาลงทุกวัน อาชีพประมงก็ค่อนข้างลำบาก ต้องอาศัยโชคเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งบางคนโชคดีก็ได้เยอะ รู้สึกอิจฉาเลยทีเดียว เพราะเราอาจจะต้องทำงานหลายเดือนถึงจะได้เงินจำนวนนั้น เขากลับใช้เวลาเพียงชั่วข้ามคืน แต่โชคดีก็ไม่ได้มีบ่อย ๆ

เมื่อเศรษฐกิจซบเซาลง แต่ร้านค้ายังคงอยู่ แถบเปิดใหม่อยู่เรื่อย ๆ เพราะเป็นอะไรที่ง่าย รับของมา แล้วก็ขายไป ถ้าคุณมีบ้าน ไม่ได้ไปไหน คุณก็เปิดร้านค้าได้ (แต่จะขายได้แค่ไหน กำไรมากน้อยเท่าไหร่ก็อีกเรื่องนึง) ทำให้จำนวนร้านค้าไม่เคยลดลงเลย

ในเมื่อทุกคนต้องกินต้องใช้ ก็ต้องดิ้นรนกันเพื่อจะเอาตัวรอด ร้านเรา เราหันมาทำด้านบริการมากขึ้น เริ่มต้นด้วยเติมเงินมือถือก่อน ต่อมาด้วยร้านเน็ตร้านเกม แล้วก็รับโอนเงิน จ่ายบิล

ทุกอย่างที่กล่าวมา เริ่มแรกมันจะเป็น local monopoly คือผูกขาดอยู่เจ้าเดียวในหมู่บ้าน ดังนั้น รายได้จะค่อนข้างมาก แต่มันเป็นอะไรที่ใคร ๆ ก็ทำได้ เพียงแต่ตอนนั้นพวกเขายังกลัวอยู่ ดังนั้น เมื่อคนอื่นเลิกกลัว ความเป็น local monopoly ก็หมดไป รายได้ก็จะลดลง

บางร้านมีเงินทุน มี connection เยอะกว่า เมื่อเขาเข้ามาเล่นด้วย โอกาสที่เราจะเสียลูกค้ามีสูงมาก

เติมเงินออนไลน์เริ่มมีตู้อัตโนมัติเข้ามาแย่งลูกค้า ทั้ง ๆ ที่ร้านค้าทุกร้านก็รับเติมเงินอยู่แล้ว แต่เรายังมองว่า เราเองก็ไม่ได้ยุ่งเพิ่มขึ้นเท่าไหร่กับการเติมเงินด้วยมือ ก็เลยยังไม่สนใจตรงนี้

ร้านเน็ตตอนนี้เป็น 3 ร้าน และมีเพียงร้านผมร้านเดียวที่เปิดตามเวลา เราไม่มี connection กับคนใหญ่คนโต และผมเองออกจะรำคาญพวกเด็ก ๆ ก็เลยไม่ได้ใส่ใจมากนัก (ลึก ๆ แล้วผมหวังว่าจะปิดร้านเน็ตได้สักวันหนึ่ง โดยไม่กระทบต่อรายได้รวมของร้านมากนัก)

ส่วนรับโอนเงิน เรามีเงินสำรองไม่มากนัก หากเทียบกับร้านอื่น อันนี้เป็นข้อเสียเปรียบหลักของบริการนี้ แต่เรายังพอสู้ได้อยู่ โดยอาศัยขยันออกไปฝากเงินเข้า

สำหรับเรื่องจ่ายบิลนั้น ร้านเราจะมีแค่ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ แล้วก็ Mistine เป็นหลัก บิลอื่น ๆ แทบจะไม่มี อีกทั้งกำไรที่ได้ถือว่าน้อยมากกับเงินที่ลงทุนไป ไม่คิดว่าจะมีใครกล้าลงมาแข่งขันด้วย แต่ก็ไม่แน่หรอกนะ อะไร ๆ มันก็เกิดขึ้นได้

ลูกค้าบางส่วนตัดสินใจเลือกเพราะรับเครดิต ซึ่งเราไม่ให้ หากไม่จำเป็น/ปฏิเสษไม่ได้ ส่วนใหญ่ลูกค้าจะเลือกที่ราคาถูกกว่า แต่การแข่งขันด้านราคาไม่ค่อยเกิดขึ้นสักเท่าไหร่ เพราะกำไรมันน้อยอยู่แล้ว

การให้บริการที่ดีก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง ที่จะรักษาลูกค้าไว้ได้ แต่หากต้องการรายได้ให้กลับมาเหมือนเดิม ต้องหาสิ่งใหม่ ๆ ที่ขายได้ให้เจอ แล้วทำมันก่อนที่คนอื่นจะกล้าทำ

อีกวิธีนึงที่จะเพิ่มรายได้ คือ ลดรายจ่าย การหาเงินกู้ที่ดอกเบี้ยต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้มาหมุน แต่ก็ค่อนข้างยากเพราะไม่มีอสังหาริมทรัพย์ การลดค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ รวมถึงค่าใช้จ่ายในบ้านลง โดยไม่รู้สึกอึดอัดเกินไป

ถึงเราจะไม่ต้องออกล่า ฆ่าฟัน ทำร้ายเหยื่อด้วยวิธีป่าเถื่อน เพื่อจะมีอะไรตกถึงท้อง แต่เราก็ต้องดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตอยู่ไม่ต่างกัน

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.