กรุงเทพฯ - Dream World

เมื่อมาถึงกรุงเทพฯ ก็มีเพื่อนมารับ นอนบ้านเพื่อนคืนนึง แล้ววันต่อมาก็ไปเที่ยวดรีมเวิร์ล

ผมไปเที่ยวดรีมเวิร์ลครั้งนี้เป็นครั้งแรก เลยซื้อบัตรรวม ไปกัน 2 คนก็ซื้อ 2 ใบ

เมื่อเข้าไปจริง ๆ แล้ว เครื่องเล่นเด็กก็ข้ามไป(อยู่แล้ว) ไปเล่นแต่เครื่องเล่นผู้ใหญ่เขา พวกเฮอริเคน รถไฟเหาะ อันนี้ทั้งกลัว ทั้งสนุก ทั้งเสียว บางอันก็ไม่ได้เล่น อย่างแมงมุมนี่เขาปิดปรับปรุง บางอันก็เล่นไม่ไหวกลัวมึนหัว

เครื่องเล่นพวกนี้เล่นไปจนครบหมด สนุกดีเหมือนกัน(หลังจากมันจบนะ)

ส่วนเครื่องเล่นทางน้ำไม่ได้เล่น เพราะไม่ได้เตรียมตัวไป ครั้งหน้าถ้าจะไปอีกก็คงเตรียมเสื้อผ้าไปสักชุด แห่ะ ๆ

เครื่องเล่นบางอย่างก็เล่น 2 รอบเพราะอีกคนเขาไม่อยากเล่น รถบัมพ์ เมื่อก่อนเห็นตามงานวัด(ที่ไม่ได้จัดในวัด)อยู่บ่อย ไม่เคยเล่นกับเขาสักที เห็นเขาเล่นน่าสนุกดี วันนั้นก็ได้เล่นด้วย ลัดคิวเขาทั้งสองรอบ เพราะไม่มีใครยอมลงเป็นคนสุดท้าย เลยรับเสียเอง คิคิ

ก่อนจบไปนั่งกระเช้าลอยฟ้า กับเด็กคนนึง เขามากับคุณครูจากระยอง(ถ้าจำไม่ผิดนะ) คุยกันนิดนึงเลยได้รู้ว่าเป็นคนกระบี่ แค่นั้น ไม่รู้จะคุยอะไรดี

นั่งกระเช้าเสร็จลงมาด้านล่าง มี(น่าจะเป็น)ชาวญี่ปุ่นยืนถ่ายรูปกับกล้องโพรารอยด์รุ่นโบราณอยู่ รู้ว่าหลายตังค์ แต่จำราคาไม่ได้แล้ว แล้วก็มีฝรั่งกลุ่มนึงไปขอดู แล้วขอให้เขาถ่ายรูปให้ด้วย อยากถ่ายบ้างอยู่หรอก แต่เกรงใจเขา และพูดไม่ค่อยถูก เลยอดไป

ไม่มีอะไรแล้ว กะจะกลับบ้านแวะออกมาเห็นร้านขายของเกี่ยวกับการ์ตูน และเกมต่าง ๆ พอเห็นมีของเกี่ยวกับ Warcraft แล้วอดไม่ได้ต้องแวะดูจนได้ ดูไปสักพักก็กลับ ไม่ได้ซื้ออะไรมา ราคาไม่ใช่น้อยเกรงใจ เกรงใจ

ตอนนั่งรถมาดรีมเวิร์ล มีเด็กคนนึงพูดเสียงใสไปตลอดทาง ถามโน่น ถามนี่ตลอด พอกลับก็เจอกันอีก แล้วก็คุยฟุ้งเหมือนเดิม

คิด ๆ ไปแล้ว สิ่งที่สนใจมากกว่าการได้เล่นเครื่องเล่นพวกนั้นก็คือ มันทำงานยังไง

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.